Pragnę tylko byś był dumny…

Zaryzykuję stwierdzenie iż każdy z nas potrzebuje być pochwalony. Niezależnie od tego co robi – jeżeli się tylko stara potrzebna jest pochwała. Dlaczego więc najczęściej jako środek motywujący używana jest kłótnia ?

Nic tylko krytyka…

Dzieci nie myślą o dalekiej przyszłości, myślą o przyszłości wtedy gdy zastanawiają się kim chcą zostać, co będą robić. Dzieci nie zastanawiają się nad swoimi celami życiowymi, ani tym bardziej metodami zarabiania pieniędzy czy zakładania własnej firmy.

Skąd więc u dziecka znaleźć motywację do nauki ? Wiadomo iż w swoich najmłodszych latach chłoniemy wszystko jak gąbka, ale później ? Nie okłamujmy się – oceny nie są dobrym motywatorem, zwłaszcza w takim systemie który teraz jest – gdzie jak się komuś nie chce uczyć to ma opiekę pedagoga, dodatkowe darmowe zajęcia itd. a dziecko które się dobrze uczy ma tylko ocenę w dzienniku.

Ostatnio oglądałem Włatców Móch i w piękny sposób pokazany został paradoks tego co robią rodzicie. Konieczko który przynosi same piątki ze wszystkich przedmiotów nie jest utalentowany sportowo – i to wytykają mu rodzice. Anusiak zaś ma piątkę z WF-u, ale z innych przedmiotów idzie mu gorzej – więc rodzice wytykają mu że źle się uczy.

To nie film, to życie…

Czy i was spotkała taka sytuacja ? A może ją zaobserwowaliście ? Rodzic zamiast cieszyć się z wyników swoich pociech wymaga od niego jeszcze więcej. Nie widzę nic w tym złego żeby się kształcić, ale z własnego doświadczenia wiem że zdarzają się sytuacje gdzie uczeń “piątkowy” za jedną czwórkę jest besztany przez rodziców. Co gorsza za dobre oceny nie usłyszy dobrego słowa, albo zwykłe mruknięcie zamiast aprobaty.

Ta sytuacja odnosi się nie tylko do relacji rodzic – dziecko, ale do każdej innej relacji międzyludzkiej. Czy widzicie takie podobieństwa np. w związku chłopaka z dziewczyną gdzie powiedzmy dziewczyna się stara każdego dnia, wygląda pięknie dla niego, a on wytyka jej same wady i nie docenia jej starań.Takie sytuacje można mnożyć w nieskończoność.

Wyduś to z siebie ! Powiedz dziecku że jesteś dumny z niego ! Pochwal jego starania ! Powiedz swojej dziewczynie jak pięknie wygląda ! Zafunduj drugiej osobie prezent choćby za same starania !

Nie jestem przeciwny konstruktywnej krytyce, jestem nawet za nią ! Ale pamiętajmy o tym żeby nie tylko demotywować ludzi naokoło siebie. Drogie Panie – czy zauważyłyście że jeżeli pochwalicie swoją drugą połówkę za jakieś działanie, to jest prawie pewne że działanie będzie się powtarzało ! Pamiętajcie o tym żeby krytykować delikatnie i w cztery oczy, zaś chwalić na forum publicznym, w taki oto sposób uzyskacie najlepsze efekty.

Dość czytania. Idź i swoim uczuciem obdarz drugą osobę ! Powiedz jak dumny z niej jesteś ! Chwal jej zalety ! Motywuj do dalszego działania ! W taki sposób osiągniesz dużo więcej niż ciągłym narzekaniem i krytykowaniem.

A jak jest Waszym zdaniem ? Czy po przeczytaniu tego wpisu nie wydaje Wam się że kogoś pomijaliście, zaniedbywaliście ? Jakie znacie metody motywacji drugiej osoby ? Jak zawsze zapraszam do dyskusji !